Akt IV
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
SCENA l

KLEANT, TARTUF

KLEANT
Tak, wszyscy o tym mówią i wierzaj mi, panie:
chwały ci nie przysparza całe to gadanie.
Wyzyskam tę sposobność, by krótko a ściśle
w dwu słowach ci powiedzieć, co ja o tym myślę.
Nie chcę waści pozbawić możliwej obrony
i rzecz z najmniej korzystnej dla nas biorę strony.
Dajmy na to, że Damis postąpił na opak
i że zarzut niesłuszny zrobił ci ten chłopak;
ale czy chrześcijanin tym się nie odznacza,
iż gasi w sercu zemstę i winy przebacza?
Ścierpisz li, miast udzielić łagodnej nagany,
by z ojcowskiego domu syn został wygnany?
Gorszą się tym powszechnie, wierz mi pan dobrodziej,
mali jako i wielcy, starzy jak i młodzi.
Gdybyś mię waść usłuchał, dałbyś temu pokój,
zatwardziałym uporem ludzi nie prowokuj,
zechciej doznaną krzywdę Bogu ofiarować,
między ojcem a synem do zgody doprowadź.

TARTUF
Ha! chętnie bym to zrobił, gdyż, co mnie dotyczy,
nie żywię doń, mój panie, najmniejszej goryczy,
darowuję mu wszystko, nie ganię go za nic,
radośnie bym mu służył bez miary ni granic;
lecz − cierpliwości nieba mam przeciągnąć strunę?!
Nie; jeśli on tu wróci, ja się stąd usunę.
Po tym jego postępku, co na wiek go plami,
gorszyłyby stosunki między dwoma nami.
Bóg wie, jak by w tej rzeczy wypadł ludzki ortel;
gotowi mnie posądzić o przemyślny fortel,
twierdzić, że mię świadomość mych win onieśmiela,
toteż udaję miłość do oskarżyciela,
że go pragnę ugłaskać, chytrymi praktyki
na usta jego rad bym nałożyć tłumiki.

KLEANT
Nad miarę są misterne te pana wykręty,
a tok jego wywodów zbytnio naciągnięty.
Czemu waść chcesz pomagać niebu w kar wymiarze?
Czyż ono winowajców bez nas nie ukarze?
Żądasz więc w j ego wyrok wtrącać się zbereźnie?
Pomyśl o przebaczeniu, zaleconym przez nie,
i spełniając w tej mierze szczytny nakaz boski,
o ludzki sąd omylny nie miej żadnej troski.
Jak to? błaha obawa przed tym, co kto powie,
miałaby stanąć w poprzek dobremu czynowi?
Nie, nie: spełniajmy zawsze, co nam każą nieba,
żadnym się innym względem kierować nie trzeba.

TARTUF
Jakem już panu mówił, urazy doń nie mam,

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 - 


  Dowiedz się więcej
1  Pozostali bohaterowie Świętoszka
2  Postacie Moliera
3  Charakterystyka Tartuffe’a – Świętoszka



Komentarze
artykuł / utwór: Akt IV






    Tagi: